Je angsten als raadgever?

angstenDe laatste tijd hoor ik steeds meer coachees praten over hun angsten. De angst dat ze niet goed genoeg zijn, de angst om ontslagen te worden, om niet meer mee te tellen, om niet serieus genomen te worden, om niet meer met alle veranderingen mee te kunnen…. en ga zo maar door.

Wat doen die angsten nu eigenlijk met je?

Ik weet niet hoe het met jou is maar ik herken van mezelf dat je angsten je behoorlijk kunnen belemmeren…. tenzij…. je ze onder ogen ziet.

Dagelijks kom ik coachees tegen die aangeven dat ze hun angsten proberen te onderdrukken maar dat dat niet lukt. Dat ze dan iedere keer terugkomen. Als ze eerlijk zijn moeten ze bekennen dat de angsten ervoor zorgen dat er niets meer uit hun handen komt. De angsten nemen als het ware de controle over henzelf over. Ken jij dat ook? Van die angstgedachten die steeds maar weer bij herhaling terugkomen in je gedachten? Wat doe jij dan? Stop jij ze ook gewoon weg, veeg je ze onder het tapijt, doe jij ook alsof ze er niet zijn? Lukt dat?

Hoe griezelig het ook is, de beste manier is het om je angsten onder ogen te zien. Door te accepteren dat ze er zijn en door te luisteren naar wat ze je te vertellen hebben. Ze zijn er namelijk niet voor niets. Ze hebben een boodschap en ze willen dat jij naar die boodschap luistert.

Wat gebeurde er waardoor die angst ineens ontstond?
Wat dacht je vervolgens en zei je tegen jezelf?

Angsten komen voort uit zelf opgelegde beperkingen en vooronderstelde verwachtingen en soms ook door oude patronen, waarvan het maar de vraag is of ze juist zijn.

Gisteren nog zei een coachee me: “Trudy, ik kan alleen een goede teamleider zijn als ik zelf technisch inhoudelijk gezien kennis meebreng”.

Is dat zo? Hoe weet jij zo zeker dat dat zo is? Hebben alle managers die jij ooit gehad hebt dan meer technische kennis over een onderwerp gehad dan jij? En waren dat dan altijd goede managers? Nee toen moest hij toegeven dat dat niet zo is, zelf weet hij van de hoed en de rand en heeft hij meer kennis dan zijn managers. Sommige managers waren hele goede managers ook als wisten ze niet alles. Mmmm toen moest hij zich toch even op zijn hoofd krabbelen. Dit is dus zo’n zelf opgelegde beperking! Wees gerust, we hebben ze allemaal. Waarom?  Omdat we de neiging hebben te veralgemeniseren. Als iets een keer zo is, dan denken we dat het altijd zo is en gaat maar niets is minder waar. De tijd verandert immers, situaties, kennis en omstandigheden veranderen continue en daarom is wat vandaag werkt morgen misschien wel helemaal anders. Dus schort je oordeel wat vaker op, en experimenteer en probeer eens iets anders!

Een boeiend voorbeeld over hoe met je angsten om te gaan kun je ook hier zien bij een youtube filmpje van Byron Katie.

Geplaatst in 2beffective methode, Ontblokken | Tags: , , , , , , | 1 reactie

Kennismaken kan NU…

kadootjeVoor diegenen die graag een keer met me willen kennismaken heb ik nu de mogelijkheid om een telefonische afspraak in te plannen.

Je mag dat ook gebruiken voor korte vragen, zie het maar als service aan jou….. 🙂

Je kunt hier een afspraak inplannen!
Pak die kans, het verplicht je tot niets en wie weet helpt het je nu al gelijk verder.

Geplaatst in Hier-en-nu, Ontblokken, Uncategorized, Zelfrealisatie, Zelfreflectie | Tags: , , , , , , , , | Een reactie plaatsen

Wat je ziet ben je zelf……

Als “Ontblokker”, kijk ik naar mezelf en anderen vanuit hoe ik en anderen naar de wereld om ons heen kijken. (Dat is mijn perspectief.) Dat zegt in essentie wie we ten diepste zijn.  (Dus dat ben ik.) Het geeft daarmee ook aan wat ons blokkeert, blokkeren kan om effectief te denken, voelen, reageren en te doen.

Toen ik de film “Alles over niets” zag dacht ik dan ook gelijk om dat hier in mijn blog te delen. Om de mensen die me volgen op deze film te wijzen omdat hier op een herkenbare manier duidelijk uitleg over gegeven wordt. Kijk eerst maar even naar de trailer hieronder.

 

Je krijgt een kijkje in de gedachten van mensen, hoe dat het handelen bepaalt, en hoe dat vervolgens gevolgen heeft. Je ziet wat er mis en goed kan gaan. Zo helder dat het een kijkje in jezelf geeft omdat er zoveel herkenbaar is.

Ik wens je dan ook veel kijkplezier voor de complete film en hoor graag wat je er van vindt. De gehele film kun je hier bekijken.

Alles over Niets from All about nothing on Vimeo.

Geplaatst in Hier-en-nu, Uncategorized, Wie ben ik?, Zelfrealisatie, Zelfreflectie | Tags: , , , , , , | Een reactie plaatsen

Wat je buik je kan vertellen

buikIn mijn vorige blog schreef ik over de verschillende reacties die je hoofd en je buik je geven. Deze keer ga ik in op de berichten die je buik je kunnen geven en hoe je die kunt herkennen. En je begrijpt het al, mijn volgende blog zal dan over de signalen van je hoofd gaan. Voor nu ga ik je laten ontdekken waarom het van belang is om te leren houden van de gevoelens in je buik.

Een van mijn coachees vertelde me laatst dat ze iedere ochtend als ze wakker wordt een rommelend gevoel in haar maag had. Ik vroeg haar of dat werkelijk iedere ochtend was en toen vertelde ze me na even nadenken dat dat inderdaad niet iedere ochtend was. In het weekend had ze nergens last van en op woensdag ook niet. Ik vroeg haar wat er anders was aan de woensdag en daarop reageerde ze met een glimlach en zei: “dan werk ik maar een halve dag en doe dat heerlijk vanuit thuis”. En terwijl ze het zei had ze zichzelf gelijk door, “het is mijn werk”. Wat is het dan in je werk? vroeg ik. Het is de drukte, ik werk op een etage met wel 30 man op een kluitje, ik wordt gek van alle stemmen, kan me niet concentreren. Mijn werk vind ik hartstikke leuk maar dat lawaai, vreselijk. Dat heb ik me nooit zo gerealiseerd, ik zal het daar eens met mijn manager over hebben.”
Dat heeft ze vervolgens gedaan en ze heeft een nieuwe werkplek gekregen ergens aan de rand van de groep, in een hoek achter wat planten en ze hebben er wat dossierkasten neergezet en een geluid isolerend scherm om het lawaai voor haar te onderdrukken. Dat werkte.

Een andere coachee van een paar jaar terug komt nu ook in mijn gedachten. Hij vertelde me dat hij zo’n chronische pijn in zijn rug had. Dat de fysiotherapeut ook niet meer wist wat die eraan kon doen want dat de rug kennelijk zijn zwakke plek was. Ik weet nog dat ik hem vroeg waar die pijn zat en hij vertelde dat die op twee plekken in zijn rug zat. Onderaan zijn rug net boven zijn stuitje en bovenaan aan de rechterkant ter hoogte van zijn schouderblad. Voel je die pijn nu ook? vroeg ik toen. Dat was het geval en toen ik hem met zijn aandacht naar de pijn in zijn schouder liet gaan kon hij mij vertellen dat hij probeerde iedereen zo snel mogelijk van dienst te zijn door mensen met elkaar te verbinden en zo schreef hij veel mailtjes soms nog tot ’s avonds laat thuis om de problemen toe te lichten aan betrokkenen en ze in beweging te krijgen. Van het schrijven van al die mailtjes kreeg hij pijn aan die plek rechtsboven bij zijn schouderblad. Wat verteld die plek je dan? Dat ik die mailtjes helemaal niet wil schrijven, dat doe ik omdat er anders niets gebeurt, maar…. Ja maar wat. Ik vind eigenlijk dat mensen dat zelf moeten aanpakken. En die plek onderin je rug wat vertelt die je dan? Die zegt dat ik het veel en veel te druk heb, ik moet er een assistent bij hebben. Oh ja een assistent? Gaat dat je helpen? Nee reageerde hij toen met een glimlach, die zit ook binnen een mum van tijd vol. Ik ben het he, ik doe alles zelf en pak alles zelf op, dat zou ik anders moeten gaan doen. Je moet niets, wat wil je? Ik wil meer delegeren en soms nee zeggen als me iets wordt gevraagd. Bovendien hoeft ook niet alles allemaal tegelijk aangepakt te worden, dat kan soms ook later. Daar hebben we toen vervolgens samen aan gewerkt om te ontdekken hoe hij dat op zijn manier kon gaan doen. De pijn was na drie maanden weg en het bewustzijn van waar die pijn voor staat is gebleven. Als de pijntjes nu weer komen weet hij dat hij toch weer even te ver is gegaan en dan neemt hij gelijk actie.

Ik kan je zo nog meer voorbeelden geven maar ik geloof dat deze al wel genoeg zijn.

Vraag je maar eens af waar jij wel eens pijn of gerommel, spanning of gewoon een rot gevoel hebt in je lijf, ons hoofd en de nek zijn overigens ook van die herkenbare plekken.
Ga met je gedachten maar eens naar die plek in je lijf toe en voel wat er is. Vraag je vervolgens af wat er voor nodig zou zijn om dat gevoel te laten verdwijnen en/of vraag je af waar het gevoel voor staat. Als je er even de rust en de tijd voor neemt is mijn ervaring dan weet je dat.
Het is een kwestie van eerlijk erkennen aan jezelf dat het zo is. Niet maar doorgaan met doen wat je deed, wat dan weet je dat alles hetzelfde blijft of erger nog alleen maar langzaamaan nog vele malen slechter wordt.

Geplaatst in Wie ben ik?, Zelfrealisatie | Tags: , , , , , , | Een reactie plaatsen

Als je hoofd en je buik het oneens zijn!

Ken je dat ook …. dat je hoofd iets anders zegt dan je buik?

buik

Deze week heb ik alweer drie coachees gehad met hetzelfde issue. Hun hoofd zegt het ene en de buik is het er niet mee eens. Dus ze twijfelen of wat hun hoofd zegt wel is wat ze moeten doen terwijl ze ondertussen gewoon doorgaan met te doen wat hun hoofd zegt.

Al explorerend ontdekten we dat het hoofd en alle gedachtes die dat hoofd heeft er zijn ter bescherming van onszelf. De gedachten zeggen:

  • “niet doen, doe nou maar wat je weet wat werkt”
  • “geen risico nemen, mensen verwachten dat ook niet van me
  • “gaan anderen wel met me mee als ik ineens iets anders wil doen dan wat ze van me gewend zijn? Nee, vast niet, dus doe dat niet.”
  • etc……..

hoofdHet hoofd probeert ontzettend goed zijn best te doen om alles bij het bekende te houden. De gedachten die we hebben zijn gebaseerd op eerdere ervaringen en wat ons al bekend is. De gedachten zijn daarom continuerend, ze willen behouden wat is. Vandaag nog zei een coachee me maar het is zo eng om het anders te doen want ik weet niet wat er dan gebeurt. Ja…. dat klopt. Dus als je doet wat je al kent en deed, weet je wat je kreeg en dus krijgt én verandert er helemaal niets. Wil je dat er iets verandert? Tja dan wordt het lastig, dan zul je toch iets anders moeten doen! Maar wat?

Mijn coachee van vandaag zei, “maar dat weet ik niet”. “Ik weet helemaal niet wat ik dan moet doen”. Mijn reactie was, “je moet helemaal niets” “er kan wel van alles, je kunt van alles gaan proberen om te ontdekken wat je wel en niet bevalt. Wat voor jou wel en niet werkt. Zou dat geen boeiend experiment zijn?”
“Je hebt een helder doel hebt, dat geeft je focus. Dan weet je waar je naartoe wilt, alleen de weg daar naartoe die is onduidelijk. Immers als je die wist, had je het al gedaan. Het experimenteren is dus nodig om te gaan ontdekken wat je wel en wat je niet dichter bij je doel brengt en al doende leer je. Zeker weten dat je je dan veel beter voelt. Dat je je dan ook zorgen maakt of het wel gaat werken dat hoort erbij. Je gaat het immers pas zeker weten als je het gaat doen.”

En wat denk je? Mijn coachee heeft al gemeld met haar experimenten aan de slag te zijn, het werkt!

Geplaatst in Hier-en-nu, Zelfrealisatie | Tags: , , , , , , , , | 2 reacties

Gewoon doen!

Gewoon doen, dan ontdek je vanzelf wat wel en niet voor je werkt.

Vandaag was ik met een coachen aan het werk en er kwam een thema aan bod wat ik eerder deze week en vorige week ook bij een ander tegenkwam. Hoe weet ik wat ik leuk vind?

Sommigen zijn gewoon kwijt wat ze nog leuk vinden. Jaren hebben gedaan wat er van hen werd verwacht door wat voor omstandigheden dan ook. Ze lieten zich dus vooral “sociaal aansturen” én dus ook “sociaal belemmeren”  in hun ontwikkeling. Ze waren erop gericht om de verwachtingen (of wat ze dachten dat de verwachtingen van anderen waren) van anderen te voldoen. Dat nam zo’n enorme plek in hun leven in dat ze er niet aan toe zijn gekomen om te leren voor zichzelf te bepalen wat ze nu eigenlijk van het leven willen om gelukkig te zijn. Ze weten meestal niet goed wat ze leuk vinden, wat hun passie heeft, waardoor ze gemotiveerd raken.

Steevast krijg ik dan de vraag: “Hoe kom ik daar achter Trudy?”

En mijn antwoord is dan altijd: “Gewoon door te doen, te experimenteren en te ontdekken.”

En als jij er ook zo een bent merk je al dat de gedachten in je opkomt, ja maar…… Inderdaad er zijn massa’s maren én dat is OK. De vraag is of je zo door wilt gaan met je leven. Als dat ja is, prima, dat is jouw keus. Als dat nee is, is de stap helder echter niet makkelijk. Het is een kwestie van je ertoe zetten. Onderstaand filmpje op Youtube vond ik daarvoor wel heel humoristisch van toepassing. Veel kijkplezier, lachen mag tot tranen aan toe! Ik geniet er nog steeds van omdat ik het ook voor mezelf zo enorm herken als ik weer eens zit te zeuren met al mijn maren waarom ik iets niet doe. Soms heb ik daar een echte reden toe, maar soms ook helemaal niet.

Heb jij ook “gewoon gedaan”?
Deel dan hier je verhaal, daar kunnen we allemaal van leren én het houdt de moed erin 🙂
En als je een vraag hebt, stel die dan gerust, ik geef antwoord.

Geplaatst in ontwikkelen, Zelfrealisatie | Tags: , , , , , , , | 2 reacties

Van veroordelen naar beoordelen!

Like

‘Door niet te oordelen schep je stilte in je geest’. Een interessante uitspraak van een boeddhistische schrijver. Iedereen oordeelt continue over alles wat gezien, gehoord en gevoeld wordt. Zo vormen we een mening over de wereld en bepalen we waar we staan, onze identiteit. Vandaag de dag met de ‘social media’ doen we al helemaal niet anders, en nog openlijk ook.

Oordelen is een kwestie van vergelijken wat we zien, horen en voelen met wat we al kennen. Zo hebben we vaak zonder het te beseffen effectieve en ineffectieve oordelen.

Een effectief oordeel is bijvoorbeeld dat als ik brand ruik, en gelijk schrik en angst voel opkomen. Ik in actie kom om te checken of en waar er rook is en ik check met mijn neus waar de geur vandaan komt. Ik doe dat omdat ik een keer eerder heb meegemaakt dat er iets in brand stond terwijl ik het niet doorhad. Daar heb ik van geleerd. Nu check ik dus heel bewust de context om te beoordelen of ik iets kan doen, moet maken dat ik wegkom en de brandweer moet bellen of niet. Mijn oordeel is dan context afhankelijk en een bewuste beoordeling van de situatie.

Een ineffectief oordeel is dat ik mensen met rode haren niet aardig vindt omdat ik vroeger een vriendinnetje heb gehad met rood haar die een kattenkop was. Ik mijd mensen met rode haren omdat ze volgens mij altijd onbetrouwbare kattenkoppen zijn. Ik check geen context want ik weet het wel, weet precies hoe ze zijn. Ik ben dan aan het veroordelen.

Oordelen zijn nodig om een context in zijn perspectief te kunnen zien en het vervolgens te kunnen beoordelen gegeven die IMG_0875specifieke situatie. Het is vaak zinvol om het oordeel van meerdere mensen te horen alvorens je eigen beoordeling te maken. Immers de oordelen van anderen kunnen mij meerdere perspectieven op de werkelijkheid laten zien.  Alleen dan kan ik mijn waarneming en perspectief op de werkelijkheid eventueel verbreden. Wat ik niet ken zie ik niet maar kan ik door de ogen van een ander wel leren zien. Zo kan ik door situatie specifiek nuanceren mijn beoordelingsscenario’s uitbreiden.

 

Geplaatst in Communicatie, Hier-en-nu, Ontblokken | Tags: , , , , , , , | Een reactie plaatsen