Vriendschap

Vanochtend schreef ik een nieuwe warme vriend een bericht over de ontmoeting die we gisteren met elkaar hadden. We kwamen bij elkaar omdat we eerder iets met elkaar deelden dat ons beiden had geraakt en dat verband hield met het met beide voeten op de grond staan: wel dromen maar niet zweven, praktisch en pragmatisch zijn met lef en durf, het hier-en-nu accepteren zoals het is zonder bij de pakken neer te gaan zitten …

Gisteren was onze tweede ontmoeting. Tijdens de eerste ontmoeting raakten we gelijk aan de praat, deelden wat ons op dat moment bezig hield en vroegen ons af of we wel deden waarvoor we bij elkaar gekomen waren, totdat we ontdekten dat het juist daarom ging als je met elkaar “in het moment” stil staat. Af en toe dwaalden we nog af, dachten en voelden we dat we iets moesten totdat we onszelf weer terug brachten naar het ont-moeten en ont-dekken van de dingen zoals ze zich in de actualiteit voordeden. We namen toen afscheid met de afspraak om onze aantekeningen te delen en samen te voegen.

Toen we gisteren bij elkaar kwamen was het gelijk duidelijk dat we ons allebei niet aan de afspraak om onze notities te delen hadden gehouden. We accepteerden dat de afspraak dan kennelijk niet een afspraak was geweest die we, op een onbewust niveau, van plan waren na te komen. “Het is zoals het is” en daarmee moesten we het doen zonder erin te blijven hangen en kostbare tijd mee te verliezen. Er kwam en stroom op gang waarbij we elkaar vertelden wat ons op dat moment bezig hield. Notities werden er gemaakt om ideeën vast te houden om later uit te werken, telefoontjes kwamen binnen, manuscripten werden erbij gehaald, weblogs en ervaringen werden gedeeld die ons hadden geraakt en te binnen schoten, manieren van professioneel werken deelden we met elkaar en pasten we toe waar relevant zodat we die samen konden beleven. Gaandeweg ontstond er steeds meer diepgang in het gesprek en zonder het te willen, zonder het te sturen lieten we ontboezemingen komen, zowel voor onszelf als voor elkaar. Ontboezemingen die verrijkend waren, op dat moment en ook nu nog zijn als ik er weer aan denk, waarmee tevens een nieuwe vorm van vriendschap begon te ontstaan gebaseerd op een oordeelloos vertrouwen en respect voor elkaar.
Ik kreeg terug dat wat ik vertelde voor hem bijzonder was en helemaal niet zo vanzelfsprekend voor hem als het voor mij was. Ik voelde dat ik dat wat voor mij zo normaal is onderschat en daarom niet in ruime mate vanuit mijn overvloed aan anderen schenk. Dat ik mezelf daarmee tekort doe en mezelf niet de ruimte geef om er te zijn zoals ik ben met de kwaliteiten waarmee ik mijn bijdrage kan en mag hebben.

We spraken over veranderen, heel-wording, een-wording en al-wording gericht op onvoorwaardelijke liefde voor jezelf, een ander en de wereld waarin wij leven, waarover ik in latere blogs meer zal gaan vertellen.

Dank lieve vriend dat je me stimuleerde om weer te gaan bloggen

Over 2bcoaching, Trudy van den Berg

TRUDY ZEGT: "Als coach heb ik de leukste baan die er voor mij is omdat ik ervan geniet om anderen en mezelf te ondersteunen op hun ontwikkel-pad. Ieder heeft zijn eigen waarheid en die probeer ik te begrijpen en respecteren voor zover ik dat kan. Daarbij is respect van alle voors en tegens zoals die er op verschillende momenten zijn voor mij essentieel. Uit eigen ervaring weet ik hoe lastig keuzes maken kan zijn."
Dit bericht werd geplaatst in 2beffective methode, Hier-en-nu, Presence, Zelfrealisatie, Zelfreflectie en getagged met , , , , , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s